Rodzaje roślin leczniczych

Jako pierwsze występują rośliny przeciwzapalne. Są bardzo ważne, i każdy powinien posiadać je w swojej apteczce. Bardzo łatwo jest je spotkać, gdyż rosną w różnych miejscach. Nie są trudne do przygotowania a pomogą w każdej chorobie przeciwzapalnej. Zaliczamy tutaj rumianek pospolity lub inaczej rumianek leczniczy. Jest to aromatyczna roślina rosnąca do wysokości pięćdziesiąt centymetrów. Można ją spotkać w całej Polsce na łąkach, w ogrodach oraz na różnych nieużytkach.

Można go poznać po tym, że kwiatostan ma stożkowo wypukły i dno koszyczka wewnątrz puste. Jeśli chodzi o rumianek pospolity to surowcem jest koszyczek rumianku. Musimy zebrać je zaraz po zakwitnięciu, aby nasiona nie opadły. Ważne, aby same koszyczki dobrze wysuszyć w ciemnym pomieszczeniu. Może być przewiewne wtedy będzie szybciej sechł. Można zrywać razem z łodygami i zawiesić kwiatami w dół np. na strychu. Rumianek ma właściwości przeciwzapalne, przeciwskurczowe i przeciwalergiczne. Rumianek bardzo często podaje się dziecku do picia.

Gdyż ma działanie korzystne na przewód pokarmowy. Zapobiega kolką, wzdęciom, bólom brzucha oraz ułatwia trawienie. Picie rumianku przed snem ułatwia zasypianie, działa uspokajająco i kojąco na dziecko. Można je podawać podczas ząbkowania wtedy zmniejsza ból dziecka. Podczas ząbkowania rumianek zmniejsza opuchliznę z dziąseł. Rumianek jest używany także podczas kąpieli, jeśli mamy chorą skórę, odparzenia. Pomaga także podczas takich chorób jak krzywica, skaza białkowa, świąd skóry oraz pokrzywce. Znajdują swoje zastosowanie także w chorobach oczu np. zapalenie spojówek lub przemywania oczy. Osobom dorosłym rumianek służy do przemywania gardła przy stanach zapalnych oraz podczas pleśniawek. Rumianek służy także do inhalacji podczas kaszlu, przeziębienia oraz sapki. Skład chemiczny rumianku to olejek eteryczny, kumaryna, śluz, oraz azulen. Kolejnym rodzajem jest rumianek szlachetny lub inaczej rumian rzymski.

Ten rumianek uprawiany jest powszechnie w całej Europie. Jest on niższy od rumianku pospolitego. Różni się tym, że ma miękko owłosioną łodygę a dolna cześć ma dużo liści, które kończą się koszyczkami pojedynczymi. Zawierają w sobie dużo olejku eterycznego, flawonoidy oraz goryczy. W przeciwieństwie do rumianku pospolitego działa przeciwskurczowo. Bardzo dobrze działa podczas zaburzeń żołądkowych oraz na bolesne skurcze. Pomaga także zmniejszyć wzdęcia, niestrawność oraz poprawia apetyt. Jeśli chodzi o zastosowanie zewnętrzne to przemywamy nim oczy podczas zapalenia spojówek, oraz na różnego rodzaju problemy ze skórą. Forma podania jest uzależniona od tego czy ma być to napar czy surowy. Jeśli napar to jedna - dwie łyżki kwiatów na dwie szklanki wrzącej wody.

Musimy odstawić na piętnaście minut, aby dobrze się zaparzył. Ważne, aby pić napar ciepły kilka razy dziennie w małych ilościach oraz po jedzeniu. Rumianek można także podawać jako surowiec w formie sproszkowanej, jeśli dziecko nie chce pić naparu. Dodajemy go do pożywienia np. dżemu czy mieszanki mlecznej. Tutaj jednak jest inna proporcja. Pół łyżeczki kwiatów dwa - trzy razy dziennie.

Polecam

Zielona herbata - właściwości i działanie pierogi ręcznie robione